این شب‌های گرم بهاری که تو نیستی هر شب بیشتر بیدار می‌مانم و فکر ‌می‌کنم.

به تو که جایت در آغوشم خالی‌ است و

 من رسواترین فکرهای خلوتم را بدون تو مکرر می‌کنم.

حتا جام شراب برایت دلتنگ است. خودت خوب می‌دانی وقتی که

 نیستی چه اندازه خانه تنهاست.

ثانیه‌ها از زمان عقب می‌مانند.ساعت دیواری خمیازه می‌کشد و

من هر روز صبح خواب می‌مانم.

احساس می‌کنم زمان ایستاده است حتا شمعدانی‌ها حوصله‌ی جوانه زدن ندارند.

آی آی آی ...

کاش بشود هر چه در دلت احساس می‌کنی بنویسی. اشک‌ها را بنویسی، بغض‌ها را.

 کاش می‌دانستی در نبود تو اینجا چه شکلی است.

 اگر می‌دانستی دیگر مرا گیج و سردرگم تنها نمی‌گذاشتی.

آغوش من وقتی تو نیستی بیشتر تو را می‌خواهد.

بیشتر نوازش‌ات را و حس گنگ اثر دست‌ات روی بدنم.

همان احساسی که یکبار برایت گفتم دلم می‌خواهد هم جیغ بکشم و هم نکشم.

از کدام قفس بی روزن برایت بگویم که پرنده‌ی کوچک دلم بهانه‌ی تو را نگیرد.

زمزمه‌های نامفهموم‌ات هنوز درگوشم با صدای خسته‌ات تکرار می‌شود.

وقتی که می‌خواستم بخوابم یواش در گوشم می‌خواندی. حتا یادش برایم زیباست.

بهترین کار شمردن ثانیه‌هاست. دیشب حتا چند ثانیه را جا زدم تا تو زودتر برگردی.

می‌دانم این روزها هرچقدر کشدار و احمقانه به نظر برسند بالاخره تمام می‌شوند،

درست مثل روزهایی که تو در کنارم هستی و

 من از همان سلام اول در دلم هراس آخرین نگاهت را دارم.

 برایت بوسه‌‌هایم را در صندوقچه‌ی چوبی نگه داشته‌ام تا بیایی.

 اینبار اگر بیایی .... اینبار اگر بیایی ...

صدایش صمیمی بود

 و کلامش مهربان

 نگاهش موجی از صداقت بود

 و حضورش بهانۀ بودن

 او بود

 و با او بود که بودن را می شد، باور کرد

 بودنش باور شدن را

 حیات می بخشید

 و رفتنش

 و خیال رفتنش

 فاجعه ای می نمود جانکاه

 نمی خواستم

 نمی خواستم بودنش را باور کنم

 نمی خواستم

 نمی خواستم شدنم با او ممکن باشد

 ولی شد

 ولی نرم و آرام حضورش در حضورم شکل گرفت

 وز آن پس

 بودنش و حضورش چندان مهم نبود

 که نبودنش

 بودنش جریان زندگی بود

 حیات بود

 یک شکل طبیعی از زندگی

 و نبودنش

 مرا آشفته می کرد

 انگار چیزی کم باشد

 چیزی که باید می بود

 ولی نبود ....

 گمان کردم که او را یافته ام

 چونان کودکی ، که سکه ای یا عروسکی

 شاید او را یافته باشم

 اما .... اما خودم را گم کرده ام

 کاش می شد

 در بودنش

 خود می ماندم .....

                 چشمهای سرخم را در آبی رود شستم دل آب خونين شد...

تو را راندم

كه دست ديگری بنيان كند روزی بنای اميدت شود اميد جاويدت

تو را راندم

ولی هرگز نگو با من: كه اصلا معنای عشق و محبت را نمیدانم

كه در چشمان تو نقش غم و دردت نمی خوانم

تو را راندم

ولی آن لحظه گويی آسمان می مرد

 در دل، "به تو با اشك گفتم : من بی تو ميميرم"

برای من به راه قلبت نیست

نه دلم تنگ نشده واسه ی ديدنه تو

واسه بوی گل ياس واسه عطر تنه تو

نه دلم تنگ نشده واسه بوسيدن تو

برای وسوسه ی چشم های روشن تو

چرا دل تنگ تو باشم

چرا عكس تو ببوسم

چرا تو خلوت شبها چشم براتو بدوزم

چرا ياد تو بمونم

تويی كه نموندی پيشم

ميدونم تا آخر عمر من ديگه عاشق نميشم

نه دلم تنگ نشده واسه ی ديدنه تو

واسه بوی گل ياس واسه عطر تنه تو

 
من تو را به کسی هديه می دهم که از من عاشق تر باشد و از من برای تو مهربان تر.
 
من تو را به کسی هديه می دهم که صدای تو را از دور،

در خشم، در مهربانی، در دلتنگی، در خستگی،در هزار همهمه ی دنيا، يکه و تنها بشناسد.
 
من تو را به کسی هديه می دهم که راز معصوميت گل مريم و تمام سخاوت های
 
عاشقانه اين دل معصوم دريايی را بداند؛

و ترنم دلپذير هر آهنگ هر نجوای کوچک، برايش يک خاطره باشد.

او بايد از نگاه سبز تو تشخيص بدهد که امروز هوای دلت آفتابی است؛

يا آن دلی که من برايش می ميرم، سرد و بارانی است.
 
ای.... ،ای بهانه ی زنده بودنم؛من تو را به کسی هديه می دهم که قلبش
 
بعد از هزار بار ديدن تو، باز هم به ديوانگی و بی پروايی اولين نگاه من بتپد.
 
همان طور عاشق، همان طور مبهوت و مبهم...تو را با دنيايی حسرت به او خواهم بخشيد؛
 
ولی آيا او از من عاشق تر و از من برای تو مهربان تر است؟
 
آيا او بيشتر از من برای تو گريسته است؟؟ نه... هرگز...هرگز 

ولی، تو در عين ناباوری، او را برگزيدی...می دانم... من دير رسيدم...خيلی دير...خيلی...
 
يك بار ديگر بگذار بی ادعا اقرار كنم كه هر روز دلم برايت تنگ می شود.
 
روزهايی که تو را نمی بينم، به آرزوهای خفته ام می انديشم، به فاصله بين من و تو،...
 
هر روز به خود می گويم کاش شيشه عمر غرورم را شکسته بودم
 
کاش به تو می گفتم که عاشقانه دوستت دارم تا ابد...

شبی غمگين  شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت ديدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهايی، غريب است

ببين با غربتش با من چه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهميد

اگر چه تا ته دنيا صدا کرد

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم